Poznaj fakty · Desystencja
Desystencja
Desystencja jest wtedy, gdy znika cierpienie z powodu bycia mężczyzną albo kobietą.
Starsze badania — zanim istniała pediatryczna medyczna zmiana płci — pokazują, że większość dzieci nie pozostawała dysforyczna po dojrzewaniu.
Najlepszym lekarstwem na dysforię płciową było dojrzewanie! Teraz lekarze blokują lekarstwo.
Tabela — % desystencji dysforii płciowej i orientacja seksualna w dorosłości
| Badanie | Ustalenie | Orientacja seksualna w dorosłości | Źródło |
|---|---|---|---|
| Singh, Bradley & Zucker 2021 139 chłopców w klinice w Toronto. Pierwszy raz widziani około 7. roku życia. Obserwowani około 21. roku życia. 88 miało pełne dziecięce rozpoznanie cierpienia z powodu bycia chłopcem; 51 było poniżej tego pełnego rozpoznania. | 122 z 139 (87,8%) później czuli się swobodnie jako chłopcy. 17 (12,2%) nadal czuło, że nie są chłopcami. Największa opublikowana obserwacja chłopców. | Ze 129 z danymi o fantazji: 82 (64%) geje lub osoby biseksualne, 43 (33%) heteroseksualni, 4 (3%) brak. Ze 108 z danymi o zachowaniu: 51 (47%) geje lub osoby biseksualne. | Frontiers (otwarty dostęp) → |
| Drummond, Bradley, Peterson-Badali & Zucker 2008 25 dziewcząt w tej samej klinice w Toronto. Pierwszy raz widziane około 9. roku życia. Obserwowane około 23. roku życia. 15 miało pełne dziecięce rozpoznanie; 10 było poniżej tego pełnego rozpoznania. | 22 z 25 (88%) później czuły się swobodnie jako dziewczęta. 3 (12%) nadal czuły, że nie są dziewczętami. | 8 (32%) gejowskie lub biseksualne w fantazji; 6 (24%) w zachowaniu. Reszta była heteroseksualna albo nie podawała uczuć seksualnych w tych miarach. | PubMed — Dev Psychol → |
| Wallien & Cohen-Kettenis 2008 77 dzieci z holenderskiej kliniki (59 chłopców, 18 dziewcząt; pierwszy raz widziani około 8. roku życia). 54 obserwowano około 19. roku życia. 23 nie udało się dotrzeć. | Z 54 obserwowanych 33 (61%) później czuły się swobodnie w swojej płci. 21 nadal miało cierpienie. Z pierwotnych 77 do 23 nie udało się dotrzeć. | Prawie wszyscy, którzy nadal mieli cierpienie, byli gejami lub osobami biseksualnymi. Wśród tych, u których ustąpiło, wszystkie dziewczęta i połowa chłopców byli heteroseksualni; druga połowa tych chłopców to geje lub osoby biseksualne. Autorzy: najczęstszym wynikiem w dorosłości jest bycie gejem lub osobą biseksualną. | PubMed — JAACAP → |
| Steensma, McGuire, Kreukels, Beekman & Cohen-Kettenis 2013 127 holenderskich nastolatków (79 chłopców, 48 dziewcząt) widzianych pierwszy raz z powodu tego cierpienia jako dzieci (poniżej 12. roku życia), a potem obserwowanych w latach nastoletnich. | 80 ze 127 (63%) później czuło się swobodnie w swojej płci; 47 (37%) nadal miało cierpienie. Chłopcy: 56 z 79 (71%). Dziewczęta: 24 z 48 (50%). Silniejsze cierpienie w dzieciństwie, wyższy wiek przy pierwszej wizycie i życie jako płeć przeciwna przewidywały utrzymanie cierpienia. Dzieci z kliniki o początku w dzieciństwie — nie dzisiejsze skierowania, w większości nastoletnich dziewcząt. | Singh (2021) podaje liczby Steensmy o pociągu chłopców (52 chłopców): 65% geje, 15% osoby biseksualne, 19% heteroseksualni. | PubMed — JAACAP → |
| Steensma 2013 — dzieci, które nie przeszły zmiany traktowania płci Ta sama holenderska obserwacja co Steensma 2013, tylko dzieci, które jeszcze nie żyły jako płeć przeciwna. W tej grupie desystencja była wyższa. | 74% desystowało (96% chłopców, 54% dziewcząt). | Nie podano osobno dla tej grupy. | PubMed — JAACAP → |
| Green 1985 / 1987 (obserwacja «sissy boy») 66 chłopców o kobiecym zachowaniu skierowano do kliniki; z 44 rozmawiano ponownie jako z nastolatkami lub młodymi dorosłymi (około 19. roku życia). Porównano ich ze zwykłymi chłopcami. Starsza grupa «chłopców o kobiecym zachowaniu» — to nie to samo co późniejsze próby kliniczne z pełnym dziecięcym rozpoznaniem. | 43 z 44 (98%) nie miało już cierpienia z powodu bycia chłopcem. Jeden młody mężczyzna rozważał operację zmiany płci. Green (1987) to książka; artykuł z 1985 roku jest źródłem pierwotnym. | Artykuł z 1985: 30 z 44 (68%) było biseksualnych lub gejami; żaden z 34 chłopców z grupy porównawczej taki nie był. Książka z 1987: 75% biseksualnych lub gejów w fantazji (33 z 44). | AJP 1985 (DOI) → |
| Zucker & Bradley 1995 Kliniczna próba dzieci obu płci, n=45. Średni wiek przy przyjęciu około 8,3. Obserwacja przy średnim wieku około 16,7. Z Gender Identity Disorder and Psychosexual Problems in Children and Adolescents (Guilford, 1995), jak w głównej tabeli Dirksa o desystencji. | 80% desystowało. Tylko 6 z 9 osób, u których to się utrzymywało, pragnęło SRS (operacji zmiany płci). | 24% gej/bi w fantazji | Guilford 1995 (Google Books) → |
| Zuger 1984 55 chłopców o wczesnym kobiecym zachowaniu, obserwowanych nawet przez 27 lat. Orientację seksualną w dorosłości udało się ocenić u 38. | Ten artykuł podaje orientację seksualną w dorosłości, a nie jedną liczbę tego, ilu nadal czuło, że nie są chłopcami. Powiązana obserwacja Zugera (1978, 16 chłopców) znalazła 1 wynik transseksualny i 1 transwestytyczny. | 35 z 55 (64%) geje lub wyniki pokrewne; 3 (5%) heteroseksualni; 10 niepewnych; 7 nie udało się dotrzeć. | PubMed — J Nerv Ment Dis → |
| Davenport 1986 10 chłopców o kobiecym zachowaniu, obserwowanych 8 do 10 lat później. 8 spełniało pełne dziecięce rozpoznanie przy pierwszej wizycie. | 1 z 10 był przy obserwacji znany jako transseksualny. Wynik był niepewny u 3. Z 7 o znanym wyniku 6 nie było transseksualnych. | 4 heteroseksualnych, 2 gejów, 1 transseksualny, 3 niepewnych. | PubMed — Arch Sex Behav → |
| Lebovitz 1972 16 chłopców o kobiecym zachowaniu. Starsza próba — nie grupa z nowoczesnej kliniki zmiany płci. | 3 z 16 było transseksualnych przy obserwacji; 1 transwestyta. 13 z 16 nie było transseksualnych. | Wśród 6, których autor nazwał «markedly deviant» co do «gender identity»: 3 transseksualnych, 1 transwestyta, 2 gejów. Artykuł nie daje pełnej tabeli orientacji dla wszystkich 16. | AJP 1972 (DOI) → |
| Money & Russo 1979 / 1981 Chłopcy z Johns Hopkins, którzy chcieli być dziewczynkami i którzy ubierali się oraz bawili jak dziewczynki. Raport z 1981 ma dane o życiu wewnętrznym 5 obserwowanych do wieku 23–29 lat. | W raporcie z 1981 dziecięce pragnienie bycia dziewczynką skończyło się u wszystkich 5. | Wszyscy 5 nazywali siebie gejami, wyłącznie albo przeważnie. Autorzy: kobiecość w latach chłopięcych nie przewiduje w sposób pewny transseksualizmu w dorosłości. | J Pediatr Psychol 1979 (DOI) → |
Oficjalne źródła
Strony wydawcy i PubMed dla artykułów i książki w tabeli. Singh 2012 to ta sama próbka chłopców z Toronto, opublikowana później jako Singh, Bradley & Zucker 2021. Wycinek Steensmy bez zmiany traktowania płci to ten sam artykuł z 2013 roku, a nie drugie badanie.
- Singh, Bradley & Zucker 2021 — Frontiers in Psychiatry (otwarty dostęp) →
- Singh, Bradley & Zucker 2021 — PubMed 33854450 →
- Drummond, Bradley, Peterson-Badali & Zucker 2008 — PubMed 18194003 →
- Wallien & Cohen-Kettenis 2008 — PubMed 18981931 →
- Steensma i in. 2013 — PubMed 23702447 →
- Green 1985 — tytuł artykułu «Gender identity in childhood and later sexual orientation», Am J Psychiatry (DOI) →
- Zucker & Bradley 1995 — Gender Identity Disorder and Psychosexual Problems in Children and Adolescents (Guilford) →
- Zuger 1984 — wczesne zniewieściałe zachowanie u chłopców, PubMed 6693867 →
- Zuger 1978 — dalsze dziesięć lat obserwacji (DOI) →
- Davenport 1986 — badanie obserwacyjne 10 chłopców o kobiecym zachowaniu, PubMed 3800642 →
- Lebovitz 1972 — kobiece zachowanie u chłopców, Am J Psychiatry (DOI) →
- Money & Russo 1979 — homoseksualny wynik tego, co artykuł nazywa «discordant gender identity/role» (DOI) →
W tych badaniach u większości dzieci dysforia ustąpiła, gdy dojrzewaniu pozwolono nastąpić. Wzorcowe projekty ustaw o dzieciach i medycznej zmianie płci powstrzymują lekarzy przed blokowaniem tego dojrzewania.
Zapisz się. Dostawaj aktualizacje.
Wiadomości, zwycięstwa prawne i narzędzia, by mówić prawdę — jedna rozmowa na raz.
Wybierz codzienny przegląd, tygodniowe podsumowanie albo oba.