Puberteitsblokkers

Puberteitsblokkers zijn dezelfde klasse medicijnen die voor chemische castratie bij prostaatkanker wordt gebruikt — GnRH-agonisten die de geslachtshormonen stilleggen en de lichamelijke veranderingen van de puberteit stoppen: borstgroei, stemverandering, gezichtsbeharing en de rest. (NCI · Cleveland Clinic · FDA Lupron label)

Artsen geven ze aan kinderen die lijden onder hun geslacht, zodat die kinderen niet door de puberteit gaan. Het idee is dat opgroeien tot man of vrouw te traumatisch zou zijn en het moeilijker zou maken om door te gaan voor het andere geslacht. Dat is de gepubliceerde klinische redenering, geen karikatuur. (Endocrine Society 2017 · HHS 2025 review)

Ze worden al gegeven vanaf 8 jaar bij meisjes en 9 jaar bij jongens, wanneer de puberteit net begint. Klinieken noemen dit Tanner-stadium 2. (Endocrine Society 2017)

Vanaf Nederland in de jaren 1990 werden deze medicijnen voor het eerst gegeven aan kinderen met ernstige en langdurige genderdysforie die op jonge leeftijd was begonnen. (HHS 2025 · Sweden Socialstyrelsen)

Het medicijn dat het vaakst wordt gebruikt, is een GnRH-analoog zoals Lupron. Het werd eerst goedgekeurd voor gevorderde prostaatkanker bij mannen, als chemisch alternatief voor fysieke castratie. (NCI · FDA label)

In sommige rechtsgebieden wordt hormonale „chemische castratie“ ook gebruikt bij zedendelinquenten voordat zij voor voorwaardelijke invrijheidstelling in aanmerking komen. (Alabama code · AP) De ACLU van Alabama noemde verplichte chemische castratie van zedendelinquenten een wrede en ongebruikelijke straf en verzette zich ertegen. (WSFA) Diezelfde ACLU heeft herhaaldelijk geprocedeerd om deze klasse medicijnen beschikbaar te houden voor kinderen, en omschrijft de praktijk als „levensreddende zorg“ — terwijl zij chemische castratie afwijst wanneer de patiënten volwassen zedendelinquenten zijn. (Brandt v. Griffin)

GnRH-analogen hebben andere toepassingen, zoals bij endometriose bij vrouwen. In dat geval adviseert de FDA vrouwen het medicijn niet langer dan zes maanden te nemen, omdat de bijwerkingen — waaronder botverlies — zo ernstig zijn. (FDA endometriosis label)

Slechts zes maanden voor vrouwen met een werkelijke medische noodzaak — maar klinieken geven deze medicijnen jarenlang aan kinderen gedurende de hele puberteit, en houden hen aan de medicijnen wanneer de hormonen van het andere geslacht beginnen. (Endocrine Society 2017 · clinical follow-up · GnRHa consortium)

Er zijn geen goede langetermijnstudies die laten zien dat dit kinderen helpt. Systematische reviews en beoordelingen van het bewijs in Finland (COHERE), Zweden (SBU · Socialstyrelsen), Engeland (Cass Review), Canada (systematische review van McMaster) en de VS (HHS 2025) hebben allemaal gevonden dat het bewijs voor nut zwak of onbewezen is, terwijl de schade aan botdichtheid, vruchtbaarheid en seksuele ontwikkeling ernstig is.

Puberteitsblokkers samen met hormonen van het andere geslacht veroorzaken vaak blijvende onvruchtbaarheid — vooral wanneer ze vroeg in de puberteit worden gestart. (Human Reproduction · HHS 2025 · Cass)

We kennen het betere pad al. In oudere klinische studies — voordat deze medicijnen aan kinderen werden gegeven — verdween bij de meeste kinderen het lijden over man of vrouw zijn na de natuurlijke puberteit. De puberteit was de genezing. Nu blokkeren klinieken de genezing. (Steensma et al. · Singh & Zucker · Cass)

Kinderen kunnen hier geen toestemming voor geven. Ze hebben niet het vermogen of de rijpheid om onvruchtbaarheid, seksuele disfunctie of een medisch pad te begrijpen dat hen tot gesteriliseerde, anorgasmische, levenslange farmaceutische patiënten maakt. (HHS 2025, anorgasmia) Materiaal van de klinieken en de WPATH Files laten zien dat clinici die grenzen bespraken — terwijl de medicijnen bleven worden gegeven. Zie de WPATH Files (fragmenten) en de systematische reviews hierboven voor hun eigen erkenningen.

Wetgevers kunnen deze medicijnen voor minderjarigen verbieden. Deze modelwetten over kinderen en medische transitie zijn klaar om aangepast te worden.

De puberteit is geen medische aandoening. De ontwikkeling van kinderen stoppen is een van de schadelijkste, meest ongerechtvaardigde experimenten die ooit in de geschiedenis van de mensheid zijn gedaan.

Geen rechter, kliniek of activist kan het feit veranderen dat kinderen mooi zijn zoals ze zijn. Geen medicijnen of scalpels nodig!